In onze laatmoderne samenleving staan zelfontplooiing, levenskunst en het vinden van een eigen levensstijl centraal. Een groeiende groep mensen blijkt slecht opgewassen tegen de eis van autonomie en de te maken eigen keuzes. De vraag dringt zich op hoe wij met elkaar een zinvolle samenleving kunnen vormen. Hoe staat zelfontplooiing in relatie tot onze verantwoordelijkheid voor het samenleven?

In zijn boek Brief aan een middelmatige man. Pleidooi voor een nieuwe publieke moraal (Ambo, Amsterdam 2010, ISBN 978 90 263 2286 0) breekt filosoof Joep Dohmen een lans voor een cultuur van ‘sociale zelfontplooiing’ . Een vorm van leven waarin mensen, aandachtig en creatief, even bescheiden als zelfbewust ernaar streven iets meer van hun leven te maken, niet ten koste, maar samen en met het oog op anderen.

Verschillende klassieke en hedendaagse ethische visies op goed leven en handelen passeren in dit boek de revue. Op onderstaande avonden bespreken we de achtereenvolgende gedeelten van dit boek, die ieder vooraf gelezen heeft.

29 september: inleiding en hoofdstuk 1, p. 11-45
13 oktober: hoofdstuk 2 en 3, p. 46-95
27 oktober: hoofdstuk 4, p. 96-135
10 november: hoofdstuk 5, p. 136-180
24 november: hoofdstuk 6, p. 180-210

Meer informatie